دل من، بی کس و تنها
دل من، لبریـز غـــم ها
دل من، ســــاز شکسته
دل من، خونین و خسته
دل من، عـاشق ترین بود
دل من، با تو قـــرین بود
دل من، فصـــل شـــکفتن
دل من، بی تو حـزین بود
سایه ی، تو بر سـرم بود
سایه ات، مــه پیکرم بود
چشــــم تو، آیینــه ی من
یاد تــو در بستـــــرم بود
رفتی و، فرصت دیـدار
رفته تا، روز قیــــامت
رفتی و، دو چشم بیمار
مانده تا، صبح سلامت
دیگه از، صبح بهـــاری
یا درخــــت یــــــادگاری
بی تو در، غربت نشستن
بی تو در ، ماتم و زاری
یادته اون روزها که بچه بودیم
صبح تا شب با هم توی کوچه بودیم
تو بازی وقتی که دعوامون می شد
قهر می کردیم همه چیز تموم می شد
کوچه تنگه تو محل یادت می یاد
همیشه اون کوچه آشتی مون می داد
توی ِ اون کوچه به هم می رسیدیم
چشمها رو تو چشمهای هم می دیدیم
نگاهِ تو واسه من قصه می گفت
قصه ی فردا رو سربسته می گفت
ناز می کردی می شدی مثل عروس
دل می گفت زود برو لب هاش رو ببوس
یادِ اون روزها خوابم می کنه
بی تو بودن داره آبم می کنه
اگه باز از اون لبات بوسه بخوام
چشمِ مستِ تو جوابم می کنه ،
دیگه از دستِ تو دل خسته شده
در ِ مهر ِ تو به روم بسته شده
بیا باز مثل قدیم آشتی کنیم
قول بدیم با هم دیگه قهر نکنیم
